In Calais, waar we de veerboot op moesten, kwam het zonnetje al tevoorschijn. De gehele bootreis heb ik op het dek kunnen zitten, wat wil je nog meer. De zon uit Calais besloot om met ons mee te reizen naar Dover. Na een busreis van 2:30 kwamen we eindelijk aan in Londen, hier konden we echter gelijk weer op een boot. Deze rondvaart boot voer ons over de Thames. We passeerden onder andere the Towerbrigde, the Big Ben en the Londen eye. Na wat druppels kwam ook hier de zon tevoorschijn. Na het avondeten bij de pizzatent gingen we met de metro naar het hondenracen, waar sommigen van ons hun zakgeld hebben verdubbeld. Het was niet normaal hoe snel die honden waren. ‘Als je in Londen bent moet je natuurlijk wel wat van Londen zien’ moeten de begeleiders vast gedacht hebben. De volgende dag stond er heel wat op de planning. De dag begon met een Engels ontbijt, en een sightseeing- tour door Londen. Deze tour werd onderbroken rond 12 uur. Rond deze tijd vindt namelijk het wisselen van de wacht plaats. De stop gaf ons ook de gelegenheid om even het park in te gaan waar wel 100 lieve eekhoorntjes waren. Hierna volgde het keuzeprogramma, een groot gedeelte van de groep vertrok naar het Chelsea stadium, ikzelf bezocht St. Paul’s Cathedral en Globe theater (namaak van Shakespeare’s theater destijds). De honger sloeg toe en onze begeleiders besloten om ons allemaal te trakteren op softijs. Mijn intelligentie liet me in de steek toen Meneer van Wezel de ‘moet je ruiken hoe erg dit ijs stinkt’ grap bij mij uithaalde. Ik overdrijf niet als ik zeg dat mijn hele gezicht onder het ijs zat. De groep werd weer herenigd op Trafalgare Square, een groot plein midden in Londen. We hadden de gehele middag voor ons zelf. Om 7 uur werden we weer verwacht op het plein, want om half 8 stond een vlucht in the Londen Eye op de planning. Dit reuzenrad van wel 135 meter hoog geeft je een uitzicht over heel Londen.
Iedereen was doodmoe, en dus ook niet blij dat we de volgende ochtend al om half 9 kant-en-klaar in de bus moesten zitten. De bagage zat al gepakt en gezakt in de bus. Het was officieel, de laatste dag is aangebroken. Deze laatste dag was tevens ook de langste en vermoeiendste van de hele reis. Wel was dit naar mijn mening ook de leukste dag. Via het Hyde park, een park 2x zo groot als Roosendaal, liepen we naar Harrods. Een van Londen’s grootste warenhuizen. Bij Harrods kun je alles kopen, van knuffelbeesten tot olifanten van chocolade tot een Boeing. Helaas konden we er maar een anderhalf uur blijven, ik had er best de hele dag kunnen rondlopen. We namen de metro naar Tate Modern, een museum voor moderne kunst. De volgende metroreis bracht ons naar Covent Garden, een van de mooiste stukken van Londen vind ik zelf. Straatmuzikanten op elke hoek, gezellige terrasjes en velen souvenirwinkeltjes. Op deze plek heb ik mij zelf dus ook een Londen-trui laten aansmeren. De klapper van de reis, het gedeelte waar we allemaal naar uitkeken kwam steeds dichterbij; de musical van Queen. Na een hamburger in het Rainforest café was het eindelijk zover. Vanaf stoel K43 had ik een prima zicht op het toneel. Alle bekende liedjes van Queen kwamen aan bod, en natuurlijk sloot de musical af met ‘Bohemian Rapsody'. Hoe enthousiast iedereen aan het praten was na de musical, zo stil was het in de bus. Londen was vermoeiend, maar vooral een hele vette reis. Londen, you rocked!